Choroba Afektywna Dwubiegunowa

Dzięki intensywnemu rozwojowi psychologii i psychiatrii przez ostatnie kilkadziesiąt lat opracowano wiele skutecznych terapii, jak i skuteczne metody diagnozowania chorób psychicznych. Istnieją jednak zaburzenia, które cały czas stanową wyzwanie dosłownie dla najbardziej doświadczonych lekarzy psychiatrów. Jednym z nich jest Zaburzenie Afektywne Dwubiegunowe. Choroba ta jest bardzo ciężka do zdiagnozowania – choć pierwsze objawy ukazują się dość wcześnie – przed trzydziestym piątym rokiem życia – ichniejszym różne nasilenie, a również wielorakość odmian choroby utrudnia wczesną diagnozę, która jak i we wszystkich, nie tylko psychicznych, chorobach gwarantuje skuteczniejszą terapię.

Głównym objawem Choroby Afektywnej Dwubiegunowej są następujące po sobie, w różnym natężeniu i czasie, epizody depresyjne i maniakalne. Te pierwsze, jak sama nazwa mówi, przypominają depresję – pacjent jest wycieńczony i otępiały, nie widzi sensu w codziennych działaniach, nie potrafi poradzić sobie z najprostszymi czynnościami. Te drugie wprowadzają natomiast pacjenta w stan tzw. manii, o objawach odwrotnych do depresji (np. euforia).

Zasadniczo Choroba Afektywna Dwubiegunowa ma możliwość być prawie całkowicie uleczalna – z pewnością potrafimy doprowadzić do sytuacji, w której nie wpływa w znacznym stopniu na prywatne i zawodowe życie pacjenta. żeby natomiast osiągnąć tak wielki sukces potrzebna jest teraz wczesne wykrycie choroby, szybka diagnoza, leczenie farmakologiczne , a dodatkowo zaangażowanie pacjenta. Terapia będzie skuteczna wyłącznie wtedy, gdy osoba dotknięta ChAD zdecyduje się na ciężką pracę z lekarzem prowadzącym leczenie.

Więcej treści: Zaburzenie Afektywne Dwubiegunowe.